
پیاز پیاز گیاهی دوساله است که دارای انواع مختلفی چون: پیاز سفید، پیاز بنفش، پیاز قرمز و یا مخلوطی از قرمز و بنفش می باشد. خاستگاه اولیه کشت این گیاه، ایران و افغانستان بود، ولی امروزه در تمام مناطق دنیا کشت می شود. مهم ترین ترکیبات موجود در پیاز عبارتنداز: گوگرد، قند، کلسیم، املاح سدیم و پتاسیم، ید، سیلیس، آهن، فسفر و ویتامین های A, B, C می باشد. در طول تاریخ از پیاز به عنوان گیاهی برای پیشگیری از بیماری های همه گیری چون وبا و طاعون استفاده می کردند. گوگرد موجود در پیاز باعث شده که این گیاه به عنوان یکی از مهم ترین داروی ضدعفونی کننده زخم ها شناخته شود. استفاده از برش های پیاز در اتاق بیمار می تواند بسیاری از باکتری ها و از جمله باکتری سالمونلا را از ...
ادامه مطلب
پیاز دارای مواد گوگردی است که این مواد خواص مختلفی از خود نشان میدهند که یکی از خواص پیاز اشک آور بودن است. زمانی که پیاز را برش میدهیم، سلولهای پیاز باز میشوند. این سلولها دو بخش دارند: بخش آنزیمی که به آلیناز معروف است و بخش گوگردی. آنزیم آلیناز، ترکیبات گوگردی پیاز را تجزیه کرده و ترکیبات ناپایدار گوگردی ایجاد میکند که به گاز فراری تبدیل میشوند، این گاز که حاوی ترکیبات گوگردی است، وارد هوا میشود و به چشم انسان میرسد (البته ابتدا وارد مجرای بینی میشود). در چشم انسان، این گاز با آب واکنش نشان داده و اسید سولفوریک تولید میکند، اسید سولفوریک، بر پایانههای اعصاب چشم اثر کرده و سبب...
ادامه مطلب